سقفي كه نزديك است خراب شود . شرط پنجم : آن كه روى چيزى كه ايستادن ونشستن روى آن حرام است نباشد ، مانند جائى از فرش كه اسم خدا وآيات قرآن ، وأسماء أنبياء وأئمة معصومين ( عليهم السلام ) ، وساير مقدساتى كه نشستن وايستادن بر آنها هتك وحرام است . شرط ششم : آن كه جاى نمازگزار سقفش بقدرى كوتاه نباشد كه نتواند در آنجا راست بايستد ، همچنين آن قدر كوچك نباشد كه جاى ركوع وسجود نداشته باشد . ( مسأله 865 ) : كسى كه ناچار است در جائى نماز بخواند كه نمىتواند بايستد ، لازم است تا اندازه اى كه ممكن است قيام وركوع وسجود را بجا آورد ، واگر نمىتواند ركوع وسجود كند براي آنها با سر اشاره نمايد . شرط هفتم : به احتياط لازم جلوتر از قبر پيغمبر ( صلى الله عليه وآله ) وامام ( عليه السلام ) نماز خواندن جايز نيست ، وبنابر احتياط بايد در حال نماز عقب تر از قبر آنها ايستاد . شرط هشتم : آن كه مكان نمازگزار اگر نجس است به گونه اى تر نباشد كه رطوبتش به بدن يا لباس أو برسد ، ولى محل سجده اگر نجس است هر چند خشك هم باشد نماز باطل است ، واحتياط مستحب آن است كه مكان نمازگزار أصلا نجس نباشد . شرط نهم : بايد بنابر احتياط لازم بين مرد وزن در حال نماز چنانچه پرده يا ديوارى حائل نيست ومرد جلوتر نايستاده ، حدود پنج متر فاصله باشد . ( مسأله 866 ) : اگر زن برابر مرد يا جلوتر به فاصله كمتر از ده ذراع ( حدود پنج متر ) بايستد وبا هم وارد نماز شوند ، بنابر احتياط واجب بايد نماز را دوباره بخوانند ، ولى اگر يكى زودتر از ديگرى نماز بخواند ، تنها كسى كه بعد مشغول نماز شده بايد نمازش را دوباره بخواند . ( مسأله 867 ) : اگر بين مرد وزن كه برابر هم ايستاده اند ، يا زن جلوتر ايستاده ونماز مىخوانند ديوار يا پرده يا چيز ديگرى باشد كه يكديگر را نبينند نماز هر دو صحيح است اگر چه بين آنها يك وجب هم فاصله نباشد . شرط دهم : آن كه جاى پيشانى نمازگزار از جاى سر انگشتان پاى أو بيش